Chapter 9 (ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΗΣ…ΜΝΗΜΗ)

Οι κουρτίνες του δωματίου άνοιξαν απότομα και το άπλετο φώς της ημέρας εισέβαλε με δύναμη στο δωμάτιο. Όσο κι αν ήταν σκεπασμένος μέχρι το μέτωπο απο το πάπλωμα, η εναλλαγή αυτή του φωτός δε του άφηνε καμία επιλογή παρα να ξυπνήσει. Θα προτιμούσε να είχε σηκωθεί με ένα γλυκό φιλί καλημέρας της γυναίκας του αλλά... Continue Reading →

Chapter 8 (ΕΡΩΣ ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑΧΑΝ)

Όταν μου την εδειξαν τη φωτογραφία της στο facebook, έκανα ένα μειδίασμα. Πίσω απο αυτό το κλεφτό χαμόγελο ήρθαν σε σύγκρουση δύο μεγάλα, τεράστια για μενα συναισθήματα. Έρωτας το πρώτο και απέραντη απογοήτευση το δεύτερο. Ο έρωτας προκλήθηκε στιγμιαία γιατί ήταν απο αυτες τις φορές που βλέπεις ένα άτομο και φαντάζεσαι το υπόλοιπο της ζωής... Continue Reading →

Chapter 7 (ΟΣΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ)

Οι φάκελοι ήταν ερμητικά κλεισμένοι και δοσμένοι στο ταχυδρομείο την ίδια ακριβώς στιγμή. Ο αποστολέας ήθελε οι παραλήπτες να τα παραλάβουν ταυτόχρονα μιας και όλοι τους βρίσκονταν στην ίδια πόλη και σε σχετικά κοντινές περιοχές μεταξύ τους. Ο αριθμός τους ήταν επτά (7) αλλά απευθυνόντουσαν σε μεγαλύτερο αριθμό ατόμων μιας και κάποιοι απο τους αποδέχτες... Continue Reading →

Chapter 6 (ΞΕ-ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ)

Η μυρωδιά του καμμένου σπίρτου είναι απο τις αγαπημένες της. Γι' αυτο και το κερί, που βρίσκεται πάνω στο τραπεζάκι δίπλα απο το παλιό τηλέφωνο που κράτησε απο το παλιούς ενοικιαστές του σπιτιού, το άναψε με αυτόν ακριβώς τον τρόπο. Απόψε είναι η βραδιά της. Ο άντρας της λείπει σε επαγγελματικό ραντεβού (ή τουλαχιστον έτσι... Continue Reading →

Chapter 5 (ΜΗ ΡΩΤΑΣ ΤΟ ΓΙΑΤΙ..)

Το πρωινό αυτο απο την αρχή φαινόταν οτι θα ήταν διαφορετικό. Όχι επειδή η μέρα είχε κάτι το σημαντικό να συμβεί, απλά μερικές φορές σηκώνεσαι με μια διαίσθηση που ,αν είναι καλή, εύχεσαι απλά να γίνει πραγματικότητα. Ο ήλιος ίσα ίσα που έμπαινε απο το πατζουρόφυλλο του δωματίου. Όταν κοιμάμαι θέλω να έχω απόλυτο σκοτάδι,... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑