Chapter 10 (ΑΛΗΘΕΙΑ..ΘΕΜΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ)

Ένα φως στο διπλανό γραφείο αναβόσβηνε και του είχε δημιουργήσει μεγάλο εκνευρισμό. Από τότε που έδυσε ο ήλιος μέχρι τώρα που κόντευε έντεκα και μισή, δούλευε και παράλληλα αισθανόταν ότι έπαιζε το μάτι του με αυτό το άναψε σβήσε. Ο επιστάτης εννοείται ότι είχε φύγει από πολύ νωρίς και το χαρτάκι που του αφήνει κάθε... Continue Reading →

Chapter 9 (ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΗΣ…ΜΝΗΜΗ)

Οι κουρτίνες του δωματίου άνοιξαν απότομα και το άπλετο φώς της ημέρας εισέβαλε με δύναμη στο δωμάτιο. Όσο κι αν ήταν σκεπασμένος μέχρι το μέτωπο απο το πάπλωμα, η εναλλαγή αυτή του φωτός δε του άφηνε καμία επιλογή παρα να ξυπνήσει. Θα προτιμούσε να είχε σηκωθεί με ένα γλυκό φιλί καλημέρας της γυναίκας του αλλά... Continue Reading →

Chapter 7 (ΟΣΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ)

Οι φάκελοι ήταν ερμητικά κλεισμένοι και δοσμένοι στο ταχυδρομείο την ίδια ακριβώς στιγμή. Ο αποστολέας ήθελε οι παραλήπτες να τα παραλάβουν ταυτόχρονα μιας και όλοι τους βρίσκονταν στην ίδια πόλη και σε σχετικά κοντινές περιοχές μεταξύ τους. Ο αριθμός τους ήταν επτά (7) αλλά απευθυνόντουσαν σε μεγαλύτερο αριθμό ατόμων μιας και κάποιοι απο τους αποδέχτες... Continue Reading →

Chapter 4 (ΓΙΑ ΕΝΑ ΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ)

Γειά σου, τί κάνεις; Όλα καλά...εσύ; Καλά μωρέ, εδώ Πάντα καλά... Άν κοιτάξει κάποιος τρίτος αυτη τη στιχομυθία απο κοντά.. απο πολύ κοντά, σε βαθμό μικροσκοπίου, θα δει λεπτομέρειες που στην αρχή θα τον ξαφνιάσουν, μετά θα τον εκπλήξουν, ύστερα θα απορήσει και στο τέλος θα απογοητευτεί. Είναι λέξεις που χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση, που... Continue Reading →

Chapter 3 (ΠΕΤΑ..ΚΙ ΟΠΟΥ ΣΕ ΠΑΕΙ)

Θέλω να πάω ένα ταξίδι!! Ναι, αυτό θέλω. Να ετοιμάσω τη βαλίτσα μου αργά και βασανιστικά, να έχω ανοιχτές όλες τις ντουλάπες, το κρεβάτι να είναι γεμάτο με ρούχα.. όχι απαραίτητα οτι θα τα πάρω όλα, είναι και θέμα ψυχολογίας βλέπεις (σου αρέσει να ξέρεις οτι έχεις πληθώρα απο τα πάντα), η μουσική να παίζει... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑