Chapter 18 (ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΙ ΜΟΥ)

Του άρεσε πάντα να ξεχωρίζει και να διακρίνεται. Πίστευε ότι τις περισσότερες φορές είχε δίκιο και δεν άφηνε πολλά περιθώρια στους άλλους να του πουν το αντίθετο. Ήταν πολύ καλός κι προσιτός σε όλους, φτάνει να έκαναν αυτά που ήθελε και να συμφωνούσαν με ότι έλεγε. Δε ζήταγε πολλά.. απλά να έχει αυτός το πάνω... Continue Reading →

Chapter 17 (ΑΠΥΘΜΕΝΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ)

Η κυλιόμενη σκάλα ξεκίνησε να λειτουργεί από τη στιγμή που πάτησε το πόδι του πάνω της. Ήταν ο πρώτος επιβάτης, όπως πάντα, μιας και έπρεπε να φεύγει νωρίς τα πρωινά για να πηγαίνει στο διπλανό νησί για δουλειά. Δυστυχώς, στο δικό του, οι δουλειές ήταν πολύ περιορισμένες και η ανάγκη της οικογένειας του μεγαλη. Το... Continue Reading →

Chapter 15 (ΘΟΡΥΒΩΔΗΣ ΣΙΩΠΗ)

Τα ονόματα στο πίνακα από τα κουδούνια δεν ήταν πολλά. Παρόλο που η πολυκατοικία ήταν σχετικά καινούρια, λίγοι είχαν επιλέξει να μείνουν σε αυτή. Ίσως γιατί τα διαμερίσματα ήταν αρκετά μεγάλα και η τιμή τους τσουχτερή. Όσοι μπορούσαν να ανταπεξέλθουν σε αυτό, χαίρονταν να βγαίνουν στο τεράστιο μπαλκόνι και να απολαμβάνουν τη θέα ολόκληρης της... Continue Reading →

Chapter 13 (ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΓΟΝΕΩΝ) Α’ ΜΕΡΟΣ

Πήγαιναν σχολείο ακόμα όταν πρωτογνωρίστηκαν. Ήταν μικρά παιδιά, γεμάτα από ζωή και ενέργεια. Η σχέση τους ξεκίνησε με ένα σπρώξιμο του αγοριού προς αυτήν. (Τα μικρά αγόρια είναι άγαρμπα και ανίδεα για το πώς να εκφραστούν οπότε το σπρώξιμο αυτό υποδήλωνε κάποιο ενδιαφέρον από πλευρά του). Η συμπεριφορά του δε της άρεσε καθόλου αλλά ήταν... Continue Reading →

Chapter 11 (ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ)

Η μέρα φαινόταν ότι θα ήταν ωραία. Στο βορινό μέρος της πόλης, σε μια μονοκατοικία με ψηλά κάγκελα και πολύ πυκνή βλάστηση ώστε να περιορίζεται η ορατότητα στους απ´ έξω, γινόταν καυγάς. Όταν η κόρη αποφάσισε να πει επιτέλους στους γονείς της, ότι τη σχέση της τη βλέπει πιο σοβαρά και σκέφτονται να παντρευτούνε, περίμενε... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑