Chapter 17 (ΑΠΥΘΜΕΝΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ)

Η κυλιόμενη σκάλα ξεκίνησε να λειτουργεί από τη στιγμή που πάτησε το πόδι του πάνω της. Ήταν ο πρώτος επιβάτης, όπως πάντα, μιας και έπρεπε να φεύγει νωρίς τα πρωινά για να πηγαίνει στο διπλανό νησί για δουλειά. Δυστυχώς, στο δικό του, οι δουλειές ήταν πολύ περιορισμένες και η ανάγκη της οικογένειας του μεγαλη. Το... Continue Reading →

New Year..New Era…New Me?

Κοίτα πίσω και δες εσένα Σιγουρέψου ότι πρόβλημα δεν άφησες κανένα Σταματά και κλείσε τα μάτια μόνο μια στιγμή Ήταν, η κάθε μια από αυτή, μέσα στο χρόνο αληθινή? Αν ναι... Τότε χαμογέλα Του χρόνου, κουβάλα πάλι την ίδια τρέλα Υγεία, αγάπη και δάκρυα πολλά Όχι από στεναχώρια.. παρά μόνο από ευτυχία και χαρά!!!

Chapter 16 (ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ)

Κρυμμένος πίσω από δυο κάδους σκουπιδιών και έναν ανακύκλωσης έβλεπε το μαύρο αμάξι να πλησιάζει όλο και πιο κοντά του. Δεν ήθελε να βγει ακόμα γιατί δε μπορούσε να καταλάβει πως είχε μπλέξει σε όλο αυτό και ποιος ήταν ο εγκέφαλος της περίεργης αυτής υπόθεσης. Ο άντρας που του μίλησε στο τηλέφωνο του έδωσε ραντεβού... Continue Reading →

Chapter 15 (ΘΟΡΥΒΩΔΗΣ ΣΙΩΠΗ)

Τα ονόματα στο πίνακα από τα κουδούνια δεν ήταν πολλά. Παρόλο που η πολυκατοικία ήταν σχετικά καινούρια, λίγοι είχαν επιλέξει να μείνουν σε αυτή. Ίσως γιατί τα διαμερίσματα ήταν αρκετά μεγάλα και η τιμή τους τσουχτερή. Όσοι μπορούσαν να ανταπεξέλθουν σε αυτό, χαίρονταν να βγαίνουν στο τεράστιο μπαλκόνι και να απολαμβάνουν τη θέα ολόκληρης της... Continue Reading →

Chapter 14 (ΠΑΙΔΕΥΟΥΣΙ ΤΕΚΝΑ) Β’ ΜΕΡΟΣ

Ένιωθε να βυθίζεται σε ένα βαθύ και αχανές σκοτάδι. Έβλεπε από μακριά, σαν τηλεόραση, τον καθρέφτη με το μήνυμα της κόρης της και όσο απομακρυνόταν από αυτό, τόσο μικρότερο γινόταν μέχρι που φαινόταν πια σαν μια τελεία. Στο απόλυτο μαύρο και τη νεκρική ησυχία άρχισαν να διακρίνονται μερικά σημεία με έντονο φως που την τύφλωναν.... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑