Chapter 8 (ΕΡΩΣ ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑΧΑΝ)

Όταν μου την εδειξαν τη φωτογραφία της στο facebook, έκανα ένα μειδίασμα. Πίσω απο αυτό το κλεφτό χαμόγελο ήρθαν σε σύγκρουση δύο μεγάλα, τεράστια για μενα συναισθήματα. Έρωτας το πρώτο και απέραντη απογοήτευση το δεύτερο. Ο έρωτας προκλήθηκε στιγμιαία γιατί ήταν απο αυτες τις φορές που βλέπεις ένα άτομο και φαντάζεσαι το υπόλοιπο της ζωής... Continue Reading →

Chapter 7 (ΟΣΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ)

Οι φάκελοι ήταν ερμητικά κλεισμένοι και δοσμένοι στο ταχυδρομείο την ίδια ακριβώς στιγμή. Ο αποστολέας ήθελε οι παραλήπτες να τα παραλάβουν ταυτόχρονα μιας και όλοι τους βρίσκονταν στην ίδια πόλη και σε σχετικά κοντινές περιοχές μεταξύ τους. Ο αριθμός τους ήταν επτά (7) αλλά απευθυνόντουσαν σε μεγαλύτερο αριθμό ατόμων μιας και κάποιοι απο τους αποδέχτες... Continue Reading →

Chapter 6 (ΞΕ-ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ)

Η μυρωδιά του καμμένου σπίρτου είναι απο τις αγαπημένες της. Γι' αυτο και το κερί, που βρίσκεται πάνω στο τραπεζάκι δίπλα απο το παλιό τηλέφωνο που κράτησε απο το παλιούς ενοικιαστές του σπιτιού, το άναψε με αυτόν ακριβώς τον τρόπο. Απόψε είναι η βραδιά της. Ο άντρας της λείπει σε επαγγελματικό ραντεβού (ή τουλαχιστον έτσι... Continue Reading →

Chapter 5 (ΜΗ ΡΩΤΑΣ ΤΟ ΓΙΑΤΙ..)

Το πρωινό αυτο απο την αρχή φαινόταν οτι θα ήταν διαφορετικό. Όχι επειδή η μέρα είχε κάτι το σημαντικό να συμβεί, απλά μερικές φορές σηκώνεσαι με μια διαίσθηση που ,αν είναι καλή, εύχεσαι απλά να γίνει πραγματικότητα. Ο ήλιος ίσα ίσα που έμπαινε απο το πατζουρόφυλλο του δωματίου. Όταν κοιμάμαι θέλω να έχω απόλυτο σκοτάδι,... Continue Reading →

Chapter 4 (ΓΙΑ ΕΝΑ ΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΝΤΙΟ)

Γειά σου, τί κάνεις; Όλα καλά...εσύ; Καλά μωρέ, εδώ Πάντα καλά... Άν κοιτάξει κάποιος τρίτος αυτη τη στιχομυθία απο κοντά.. απο πολύ κοντά, σε βαθμό μικροσκοπίου, θα δει λεπτομέρειες που στην αρχή θα τον ξαφνιάσουν, μετά θα τον εκπλήξουν, ύστερα θα απορήσει και στο τέλος θα απογοητευτεί. Είναι λέξεις που χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση, που... Continue Reading →

Chapter 3 (ΠΕΤΑ..ΚΙ ΟΠΟΥ ΣΕ ΠΑΕΙ)

Θέλω να πάω ένα ταξίδι!! Ναι, αυτό θέλω. Να ετοιμάσω τη βαλίτσα μου αργά και βασανιστικά, να έχω ανοιχτές όλες τις ντουλάπες, το κρεβάτι να είναι γεμάτο με ρούχα.. όχι απαραίτητα οτι θα τα πάρω όλα, είναι και θέμα ψυχολογίας βλέπεις (σου αρέσει να ξέρεις οτι έχεις πληθώρα απο τα πάντα), η μουσική να παίζει... Continue Reading →

Chapter 2 (ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ..ΠΑΥΛΟΣ)

Κλείνεις τα μάτια και αφήνεσαι... αφήνεσαι σε αυτό το ντε μι σκοτάδι που δημιουργείται και προσπαθείς να συγκεντρωθείς. Να βρεις μια τελεία κάπου στο κέντρο..ένα αχανές φως κάπου εκεί στο βάθος..να μην ακούς τίποτα..να μη νιώθεις τίποτα..πάρα μόνο ένα απέραντο..ατελείωτο..μαύρο..αδυσώπητο..κενό.   Και τώρα θα μου πεις..είναι ανάγκη να κλείσω τα μάτια μου για να το... Continue Reading →

Chapter 1 (Η ΠΡΩΤΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ)

Είναι από τα βράδια αυτά που αισθάνεσαι τόσο μόνος...που ακόμα το να γράψω εδώ μου φαίνεται βουνό όμως...ξέρω ότι όσο γράφω θα αισθάνομαι καλύτερα και όσο ρολαρει θα ξέρω ότι γεμίζω κενά που δημιουργήθηκαν σήμερα..χτες..από την ημέρα, τέλος πάντων, που έγραψα το πρώτο κεφάλαιο της τραγελαφικής ζωής ενός ανθρώπου που απλά μπορεί να παρουσιάσει ακόμα... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑