Chapter 18 (ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΙ ΜΟΥ)

Του άρεσε πάντα να ξεχωρίζει και να διακρίνεται. Πίστευε ότι τις περισσότερες φορές είχε δίκιο και δεν άφηνε πολλά περιθώρια στους άλλους να του πουν το αντίθετο. Ήταν πολύ καλός κι προσιτός σε όλους, φτάνει να έκαναν αυτά που ήθελε και να συμφωνούσαν με ότι έλεγε. Δε ζήταγε πολλά.. απλά να έχει αυτός το πάνω... Continue Reading →

Chapter 17 (ΑΠΥΘΜΕΝΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ)

Η κυλιόμενη σκάλα ξεκίνησε να λειτουργεί από τη στιγμή που πάτησε το πόδι του πάνω της. Ήταν ο πρώτος επιβάτης, όπως πάντα, μιας και έπρεπε να φεύγει νωρίς τα πρωινά για να πηγαίνει στο διπλανό νησί για δουλειά. Δυστυχώς, στο δικό του, οι δουλειές ήταν πολύ περιορισμένες και η ανάγκη της οικογένειας του μεγαλη. Το... Continue Reading →

New Year..New Era…New Me?

Κοίτα πίσω και δες εσένα Σιγουρέψου ότι πρόβλημα δεν άφησες κανένα Σταματά και κλείσε τα μάτια μόνο μια στιγμή Ήταν, η κάθε μια από αυτή, μέσα στο χρόνο αληθινή? Αν ναι... Τότε χαμογέλα Του χρόνου, κουβάλα πάλι την ίδια τρέλα Υγεία, αγάπη και δάκρυα πολλά Όχι από στεναχώρια.. παρά μόνο από ευτυχία και χαρά!!!

Chapter 16 (ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ)

Κρυμμένος πίσω από δυο κάδους σκουπιδιών και έναν ανακύκλωσης έβλεπε το μαύρο αμάξι να πλησιάζει όλο και πιο κοντά του. Δεν ήθελε να βγει ακόμα γιατί δε μπορούσε να καταλάβει πως είχε μπλέξει σε όλο αυτό και ποιος ήταν ο εγκέφαλος της περίεργης αυτής υπόθεσης. Ο άντρας που του μίλησε στο τηλέφωνο του έδωσε ραντεβού... Continue Reading →

Chapter 15 (ΘΟΡΥΒΩΔΗΣ ΣΙΩΠΗ)

Τα ονόματα στο πίνακα από τα κουδούνια δεν ήταν πολλά. Παρόλο που η πολυκατοικία ήταν σχετικά καινούρια, λίγοι είχαν επιλέξει να μείνουν σε αυτή. Ίσως γιατί τα διαμερίσματα ήταν αρκετά μεγάλα και η τιμή τους τσουχτερή. Όσοι μπορούσαν να ανταπεξέλθουν σε αυτό, χαίρονταν να βγαίνουν στο τεράστιο μπαλκόνι και να απολαμβάνουν τη θέα ολόκληρης της... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑